تهیه کننده:

 ونداد دینلی

 مسئول بخش فرایندهای پزشکی ورزشی

 مرکز مشاوره تخصصی پزشکی ورزشی استان اصفهان

کشیدگی بیش از حد و شدید یک یا چند رباط در مفصل زانو.

رباطها در اثر کشیدگی بیش از حد، سفت می شوند و در ضعیفترین نقطه یا در محل اتصال رباط به استخوان دچار پارگی و کشیدگی می شوند.

کشیدگی-شکستگی:

وقتی که در اثر کشیدگی رباط، یک قطعه از استخوان متصل به رباط جدا می گردد.

فشار نامتقارن روی رباطها موجب کشش بیش از حد در یکی از رباطها می شود و بیشتر در ورزشکارانی که جهش، پرش، فرود و دوندگی دارند رخ می دهد.

انواع کشیدگی:

درجه 1:(خفیف) پارگی تعدادی از تارهای رباطی که ضعف عملکرد ندارد.

درجه 2:(متوسط) پارگی قسمتی از رباط که اختلال عملکرد ایجاد می کند.

درجه 3:(شدید) پارگی کامل رباط که باعث جدایی کامل رباط می شود و باعث ضعف کلی عملکرد می گردد.

علائم و نشانه ها:

درد شدید هنگام صدمه

احساس صدای پارگی داخل زانو

تورم، درد و حساسیت محل صدمه

پیشگیری و اصلاح:

برای پیشگیری باید قدرت عضلانی را در عضلات پا مخصوصاً عضلات مرتبط با زانو بیشتر کرد.

همیشه باید قبل از شروع فعالیت بدنی بطور کامل و مناسب گرم کرد و پس از پایان فعالیت بدنی، بدن را باید بصورت مناسب سرد نمود.

همیشه باید از کفشهای مناسب با سطح زمینی که روی آن فعالیت بدنی انجام می شود استفاده نمود.

در زمان آسیب تا 72 ساعت اول استفاده از قانون RICE که قبلاً در وبلاگ شرح کامل آن بیان شده است توصیه می شود.

در موارد خفیف و متوسط استفاده از برنامه های استاندارد ورزشی توصیه می شود ولی در موارد شدید گاهی اقدامات پیشرفته ی جراحی مورد نیاز است.

رباطهای پاره ی اطراف زانو، خونرسانی ضعیفی دارند در نتیجه دوره ی اصلاح، به نسبت طولانی است و نیازمند صبر و حوصله و جدیت شخص است.

میانگین زمان بهبود آسیبهای رباطی زانو:

خفیف: 2 تا 6 هفته

متوسط: 6 تا 8 هفته

شدید: 8 تا 10 هفته

تهیه کننده:

 ونداد دینلی

 مسئول بخش فرایندهای پزشکی ورزشی

 مرکز مشاوره تخصصی پزشکی ورزشی استان اصفهان

دردی که در زانوی نوجوانان در حال رشد بوجود می آید و با تغییر شکل ظاهری مفصل نیز همراه است.

این عارضه در کودکان و نوجوانانی که فعالیت بدنی شدید انجام می دهند دیده می شود و هنگامی بوجود می آید که تاندون عضله چهار سر ران که از روی کشکک زانو عبور می کند و به قسمت فوقانی استخوان درشت نی ساق متصل می شود در اثر کشش بیش از حد عضله دچار التهاب شود.

علائم:

درد در یک دوره زمانی طولانی در اثر تمرینات بدنی از قبیل جهش، پرش و جست و خیزهای مکرر.

ایجاد درد در هنگام باز کردن مفصل زانو در مقابل مقاومت نظیر بالا رفتن از پله یا نردبان، خم کردن زانو بطور کامل و یا ایستادن روی پا

تورم و ایجاد یک برآمدگی گرم و حساس در زیر مفصل زانو

عوامل ایجاد کننده:

ورزش سنگین در دوران کودکی و نوجوانی

تمرینات پلایومتریک در سنین کم و انقباضات بالستیکی شدید(پرتابی)

انجام فعالیت ورزشی بدون گرم کردن مناسب و کافی

وزن زیاد

اصلاح:

سرمادهی(ماساژ کیسه یخ) بصورت مکرر در بازه های زمانی مشخص

کم کردن فعالیت بدنی و یا گاهی اجتناب کامل از انجام بعضی از فعالیت های بدنی خاص

کاهش وزن در صورت نیاز

اجتناب از خم کردن زانو

استفاده از کفش های ورزشی استاندارد با پاشنه ی نرم و گوشتی

و در نهایت یک برنامه استاندارد استاتیک(ایستا) برای مفصل زانو

تهیه کننده:

 ونداد دینلی

 مسئول بخش فرایندهای پزشکی ورزشی

 مرکز مشاوره تخصصی پزشکی ورزشی استان اصفهان

بسیاری از آسیبهای شدید در اثر عدم رسیدگی مناسب پس از ایجاد عارضه به وجود می آیند. اگر افراد بدانند چگونه می توانند بهترین عکس العمل در مواقع مواجهه با آسیب را نشان دهند، سرعت بهبود افزایش خواهد یافت.

بهترین و موءثرترین عکس العمل در این شرایط دستورالمل R.I.C.E است:

استراحت(Rest)

یخ(Ice)

اعمال فشار(بانداژ فشاری)(Compression)

بالا نگه داشتن عضو(Elevation)

این دستورالعمل در آسیبهایی نظیر کشیدگی رباطی و عضلانی، کوفتگی، در رفتگی ها و شکستگی های ساده بسیار کارآمد است.

شرح مراحل به ترتیب زیر است:

استراحت:

استراحت و عدم فشار روی عضو آسیب دیده خونریزی را کاهش داده و باعث کم شدن یا قطع شدن درد می شود. در صورت آسیب مچ دست و آرنج و بازو از آتل یا باند استفاده کنید.

یخ:

استفاده از یخ موجب بند آمدن یا قطع شدن خونریزی شده و طول زمان بهبود را کاهش می دهد.

یخ را به مدت 30 دقیقه روی بافت یا عضو آسیب دیده قرار دهید. سپس 15 دقیقه یخ را بردارید تا عضو مورد نظر گرم شود. سپس بار دیگر یخ را روی آن قرار دهید. این کار را برای مدت 3 ساعت ادامه دهید.

توجه داشته باشید که سرمایش تا 24 الی 48 ساعت پس از آسیب کارایی مطلوب دارد. بعد از این مدت گرم کردن عضو آسیب دیده توصیه می شود.

اعمال فشار(بانداژ فشاری):

این عمل خونریزی را کاهش داده و از تجمع خون و پلاسما در بافت آسیب دیده جلوگیری می کند.

باند را خیلی محکم نبندید زیرا موجب اختلال در خونرسانی به عضو می شود. درضمن سعی کنید در باندپیچی با باند کشی قسمتهای بالا و پایین عضو آسیب دیده را هم درگیر کنید.

بالا نگه داشتن عضو:

در این عمل باید حتماً عضو آسیب دیده از قلب بالاتر قرار گیرد.

تهیه کننده:

 ونداد دینلی

 مسئول بخش فرایندهای پزشکی ورزشی

 مرکز مشاوره تخصصی پزشکی ورزشی استان اصفهان

همانطورکه می دانید قوسهای ستون فقرات به دلایل خاصی ایجاد شده اند که از آن جمله می توان به تعدیل ضربات وارده به بدن نام برد.

وقتی این قوسها به علل مختلف دچار اختلال شوند، ضربات شدید باعث فشار به عضلات، دیسکهای بین مهره ای و در مجموع به ستون مهره ها می شود. از جمله ی این علل می توان به اسکولیوز یا قوس و انحراف جانبی در ستون مهره ها اشاره کرد.

علل ایجاد کننده ی اسکولیوز:

عوامل مادرزادی مثل بیماری های دوران جنینی، فلج اطفال،بیماریهای نوروموسکولار مادرزادی

عوامل اکتسابی مثل پوکی استخوان، گرفتگی های عضلانی، ضعف عضلانی، شکستگی مهره ها، کوتاهی یکی از پاها،بیماریهای نوروموسکولار اکتسابی و ...

اسکولیوز معمولاً به دو شکل دیده می شود:

اسکولیوز با یک قوس(C type)

اسکولیوز با دو قوس(S type)

علائم و نشانه ها:

این ناهنجاری بیشتر در دختران نوجوان دیده می شود. طی این ناهنجاری؛

حجم ریه ها کم می شود.

قفسه ی سینه از شکل طبیعی خارج می شود.

وقتی ستون مهره ها را از روبرو مشاهده می کنید قوسهای نا متقارن  قابل مشاهده اند.

اصلاح:

اصلاح در طرز خوابیدن

اصلاح در طرز نشستن و اجتناب از قوز کردن و کج نشستن

عدم استفاده از کمربندها و قوزبندهای طاقت فرسا به صورت طولانی مدت و مستمر ، بدون ورزش و تحرک.

اینگونه لوازم،عضلات اطراف ستون مهره ها را تحلیل برده و باعث تضعیف این عضلات می شوند.استفاده از این لوازم در زمانی که اندامهای حیاتی مثل قلب و ریه و نخاع تحت فشار شدید قرار می گیرند و دچار نقص عملکرد می شوند ، با رعایت اصولی خاص و همراه با تمرینات مستمر اصلاحی و در پریودهای زمانی خاص،قابل استفاده می باشند.

و در نهایت انجام حرکات اصلاحی و برنامه های تطبیقی.(فرایند اصلاح اینگونه ناهنجاری ها معمولاً طولانی است و نیازمند صبر و پشتکار خود فرد و حمایت و تشویق اطرافیان است.)

تهیه کننده:

 ونداد دینلی

 مسئول بخش فرایندهای پزشکی ورزشی

 مرکز مشاوره تخصصی پزشکی ورزشی استان اصفهان

کندرومالاشی(نرمی کشکک):

عارضه ای بسیار شایع در میان ورزشکاران و افراد پر تکاپو و همچنین افرادی که کارهای سرپایی دارند می باشد.

این عارضه در اثر  فشار بیش از حد بین استخوان کشکک و استخوان ران ایجاد می شود.

نرمی کشکک در افرادی که به میزان بیش از حد استاندارد و طبیعی از پله استفاده می کنند، بشتر است.

مکانیسم تخریب کشکک در استفاده از پله و دو زانو یا چهار زانو نشستن:

این حالات در مقایسه با خم شدن طبیعی مفصل زانو در سطح صاف، فشار بیشتری رابین استخوان ران و کشکک ایجاد می کند. این فشار در پایین آمدن از پله بیشتر از بالا رفتن از پله نمود می کند. زیرا زاویه ی زانو در بالا رفتن از پله حدود 50 درجه است در حالیکه همین مفصل در زمان پایین آمدن از پله حدود 80 درجه خمش دارد که باعث ایجاد فشار زیاد و منقطع به استخوان کشکک می شود.

نرمی کشکک معمولا با چهار درجه شناسایی می شود:

درجه 1:   نرم شدن و تاول زدن

درجه 2:   ادامه ی نرم شدن و شکاف برداشتن

درجه 3:   شکل گیری شکاف تا سطح استخوان و تخریب بافت احاطه کننده ی غضروف

درجه 4:   جدایی کامل غضروف و آشکار شدن استخوان

عوامل ایجاد کننده ی نرمی کشکک:

 استفاده ی بیش از حد از پله

 دو زانو و چهار زانو نشستن     

 راه رفتن در سطوح شیبدار

 ورزش بر روی سطوح بیش از اندازه نرم یا سفت

 استفاده از کفش های نامناسب

 عدم استفاده از دستشویی فرنگی

 زانوی پرانتزی(واگرا)

 زانوی X شکل(همگرا)

 ضعف عضلات چهارسر و سه سر ران

شکستگی در استخوان کشکک در اثر ضربه ی شدید یا ضربات مکرر ضعیف

علائم:

 احساس درد در هنگام اعمال فشار و تحمل وزن

 احساس درد در هنگام دویدن یا بالا و پایین رفتن از سطوح شیبدار مثل تپه

 احساس درد در هنگام نشستن یا برخاستن

 عدم توانایی در دو زانو یا چهار زانو نشستن

 ایجاد حساسیت در اطراف کشکک یا حتی زیر زانو

 شنیدن صدایی شبیه به خِرخِر کردن در هنگام باز وبسته کردن مفصل زانو

 ایجاد ناهنجاری ظاهری در وضعیت عضلات چهار سر و زانو

چرخش کشکک به سمت داخل یا خارج زانو

 اصلاح:

 کاهش در استفاده از پله

اجتناب از بالا و پایین رفتن در سطوح شیبدار

اجتناب از نشستن به حالت چهار زانو و دو زانو

استفاده از دستشویی فرنگی

استفاده از کفشهای مناسب

رژیم غذایی مناسب شامل لبنیات و غذاهای دریایی نظیر ماهی و میگو

انجام حرکات اصلاحی تجویز شده توسط پزشک ورزشی

تهیه کننده:

ونداد دینلی

مسئول بخش فرایندهای پزشکی ورزشی

مرکز مشاوره تخصصی پزشکی ورزشی استان اصفهان

کیفوز چیست؟

انحنهای بیش از حد طبیعی در ستون مهره ها در ناحیه ی سینه ای-گردنی یا سینه ای-کمری که به نسبت میزان قوس، کیفوز یا هایپر کیفوز نامیده می شود.

علل کیفوز:

وضعیت نامناسب در خواب،نشستن بیش از اندازه در حالات غیر پایدار و بدون تکیه گاه،ضربه ی شدید در ورزش یا تصادفات،پوکی استخوان،علل مادرزادی

     انحناهای ستون فقرات بی دلیل ایجاد نشده اند. این انحنا ها باعث ایجاد تعادل و جذب نیرو در ستون فقرات می شوند. اما وقتی این انحناها از حد طبیعی تجاوز می کنند، مشکلاتی را به همراه دارند که پیش از این در مورد برخی از آنها صحبت شده است.

     کیفوز همچون لوردوز نشانه هایی دارد که در شروع برای جلوگیری از پیشرفت این دفورمیتی لازم است که از آنها مطلع باشیم تا در اسرع وقت برای اصلاح آن اقدامات لازم را انجام دهیم.

برخی از این نشانه ها عبارتند از:بی حسی و درد در بازوها یا حتی انگشتان دست،درد و خستگی در نشستن های طولانی مدت در ناحیه ی گردن یا گرده(پشت)، دفورمیتی(بد شکلی) ظاهری که معمولا در سنین پایین خود را نشان می دهد و حتی کاهش ظرفیت ریه ها و نقص در تنفس عمیق.

اصلاح:

اصلاح این ناهنجاری ستون فقرات از راه انجام حرکات اصلاحی و برنامه های تطبیقی استاندارد مورد تایید پزشک صورت می گیرد.علاوه بر این برنامه ها، مجموعه ای از عادات بد در زمان کار و استراحت در روز و شب باید کنار گذاشته شوند و به عادات صحیح تبدیل شوند.

از جمله ی این رفتارها، توصیه به روش صحیح خواب و نشستن مثلا در هنگام مطالعه، دیدن تلویزیون، کار با کامپیوتر، پاک کردن سبزی و از این قبیل می باشند.

در مطالب قبلی وبلاگ، توصیه های علمی، عملی برای مطالعه ی عزیزان گنجانده شده است.

   شاید یکی از شایع ترین مشکلات فیزیکی ستون فقرات که در ظاهر حتی توسط اشخاص غیر متخصص نیز قابل تشخیص است و به آن کمتر توجه می شود ٬ افزایش بیش از حد قوس کمری یا لوردوز (Lordosis) باشد. البته با توجه به میزان افزایش یافته  آن گاه هایپر لوردوز (Hyper Lordosis) نیز گفته می شود.

     نکته اینجاست که این دفورمیتی شاید به ظاهر بی اهمیت خود عامل مستعد کننده بسیاری از مشکلات ستون فقرات کمری و پشتی و گردنی می باشد.هر گونه تغییر ظاهری در ستون فقرات یک واحد اسکلتی عضلانی باعث تغییرات وسیع نواحی بالاتر و پایین تر خود خواهد شد که این امر حاکی از مستقل نبودن لوردوز می باشد.

     لوردوز و سپس هاپر لوردوز علل بسیار فراوانی دارند و از مهمترین آنها به موارد ذیل بسنده می کنم:

     ضعف عضلات اصلی یا فرعی ستون فقرات-بد خوابیدن-بد نشستن-وضع بد ستون فقرات در زمان کار-عدم یا کمبود پیاده روی روزانه-بعضی ورزشهای خاص-برخی بیماریهای حاد یا مزمن-بیماریهای متابولیک خاص-علل مادرزاد.......................

     اما جدای از علل آن ٬ افزایش بیش از حد قوس کمر  میتواند شخص را به مشکلات عدیده ای مستعد نماید که لیست ذیل بیان کننده گروهی از آنهاست:

     کمر درد-خشکی صبحگاهی-درد پشت پس از مدت کوتاهی ایستادن-بیرون زدگی دیسک بین مهره ای-دردهای رادیکولار (ریشه ای)-درد اختصاصی عصب سیاتیک-لنگش-انحراف لگنی-آرتروز گردن-گردن درد-قوز گردنی (Kyphosis)-آرتروز زانو-آرتروز مهره های کمر-درد کف پا-کج شدن انگشتان پا-پیچ خوردگی عادتی مچ پا-بیرون زدگی شکم در نمای قدامی بدن-کوتاه شدن قد-درد زمان بارداری در خانمها.....................

     با توجه به مشکلات فوق تشخیص این مشکل در سنین حدود دبستان و راهنمایی خصوصاً در دختران از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

     راه مواجه شدن با این مورد استفاده از برنامه های ورزشی و تمرینی خاص به نام حرکات اصلاحی می باشد.با استفاده از حرکات مشخص با تکرار معین که بسته به هر فرد متفاوت است می توان خصوصاً قبل از انتهای کامل سنین رشد به سرعت قوس کمر را به حالت طبیعی در آورد. البته ذکر این نکته بسیار مهم است که حرکات اصلاحی در هر سنی کار آیی لازم در تقویت عضلات و اصلاح دفورمیتی را دارا می باشند و مهم پشتکار فرد تمرین گیرنده می باشد.

     مهم اینکه طراحی حرکات باید توسط افراد متخصص و مطلع صورت پذیرد تا به بافت عضلات و دیسک بین مهرهای آسیبی نرسد.ضمناً حرکات ورزشی فوق باید پس از هر دوره اجرا به نحو شایسته ای در جهت ارتقاء قوای عضلات و انعطاف پذیری تغییر یابند.

یکییکی از بزرگترین دسته مشکلات در زندگی ماشینی و پشت میزنشینی که بشـر امروز با آن دست و پنجه نرم می کند، دردهای ستون فقرات و مفاصل، خصوصاً گردن، کمـر و زانوهاست که با توجه به عدم تحرک فیزیکی کافی روزانه و فرم نامناسب نشستن و خواب به اوج خود رسیده است. بزرگترین عامل ایجاد این ناراحتیها تغییر در تونوسیتی عضلانی در بخشهای آگونیستی و آنتاگونیستی عضلات می باشد.

از این رو علم پزشکی ورزشی که از زیر شاخه های تخصصی علوم ورزش می باشد، با توجه به ساختارهای ارگونومیک بدن انسـان و با توجه به فشارهای محیطی روزمره و تحقیق روی تفاوت پاسخ بدنی ورزشکاران در رشته های ورزشی مختلف با افراد غیر ورزشکار به این فشارها، توجه به توصیه های کلی ذیل را در کاهش استرس و تناسب تونوسیتی ارگونومیک عضلات بسیار مفید می داند:

1-      در زمان خواب سعی کنید به پشت بخوابید و از پتوی دولای سفت برای زیر بدن و بالش 12 الی 15 سانتی متری پنبه ای و سنگین برای زیر سر استفاده فرمایید. در صورت درد کمر پای خود را در حالت 90 درجه یا 8 کرسی کنید. از خوابیدن روی محلهای نرم مانند تشک و خوشخواب اجتناب ورزید و روی شکم نخوابید.

2-      در صورت وجود درد در گردن و شانه ها از خوابیدن روی شانه دردناک خودداری فرمایید.

3-      در زمان نشستن روی صندلی، قائم بنشینید و زانوی شما از باسن پایین تر نباشد. (صندلی های نرم درد و خشکی را افزایش می دهند.)

4-      به ازای هر 40 دقیقه نشستن، 5 الی 7 دقیقه راه بروید. (توصیه های 3 و 4 در مورد رانندگی نیز صادقند.)

5-      از ایستادن طولانی مدت اجتناب ورزید و در صورت اجبار یکی از پاهای خود را 20 سانتی متر بالاتر قرار دهید و متناوباً پای خود را تعویض نمایید.

6-      برای بلند کردن اجسام از زمین اول بنشینید و سپس جسم را بلند کنید. (از بلند کردن اجسام در حالت خم به جلو جداً بپرهیزید.)

7-      جهت حمل اجسام سنگین، آنها را به بدن و سینه خود بچسبانید و کوله پشتی را جایگیزین کیف دستی، سامسونیت و کیف شانه ای نمایید.

8-      در صورت درد در مفاصل زانو، از جهش، پرش، پرتاب، پیچش زانو و کوه نوردی پرهیزید.

9-      مدت طولانی به صورت دو زانو و چهار زانو ننشینید.

10-   از پله کمتر بالا و پایین بروید، لیکن در صورت اجبار به این امر، وزن خود را روی نرده یا دیواره پلکان بیاندازید.

11-   اضافه وزن به عنوان یکی از اصلی ترین عوامل مخرب در مفاصل ستون فقرات و زانو می باشد. واقعاً مراقب باشید.

12-   از کفشهای ورزشی سبک با پاشنه 2 الی 5/2 سانتی متر منعطف، نرم و پهن استفاده نمایید. (خصوصا زمان پیاده روی.)

  در پایان لازم به ذکر است جهت کاهش استرسهای مفصلی، عضلانی و جلوگیری از تخریب مفاصل بهتر است روزانه حداقل 30 دقیقه پیاده روی نرم به علاوه تعدادی نرمشهای ایزتونیک و ایزومتریک را در برنامه زندگی خود بگنجانیم و از تغذیه سالم و اصولی بهره جوییم.

     امید است ورزش همگانی بیش از پیش فراگیر گردد و این امر جمله معروف "همیشه پیشگیری بهتر از درمان است" را جامه عمل بپوشاند.

     آری ورزش برای همه! 

     جالب اینجاست که اتفاقاْ این افراد نیاز بیشتری به ورزش دارند!

     اما چه ورزشی و چگونه؟

     طراحی ورزش برای این گونه مشکلات را برنامه های استاندارد و بر حسب نیاز حرکات اصلاحی می نامند.اصلاح به معنی ایجاد تغییرات بهینه در دفورمیتی ها و تغییر  در تونوسیتی  عضلانی  بین آگونیست ها و آنتاگونیست هاست.حال می تواند در ستون فقرات یا زانوها یا شانه و گردن اعمال گردد.

     در ادامه مباحث به بحث ریزتری در زمینه دردهای ستون فقرات (گردن و کمر) و زانوها و ورزشهای خاص در جهت اصلاح دفورمیتی ها و مال فورمیتی ها خواهم پرداخت.

     جهت آشنایی بیشتر با ستون مهره های بدن انسان٬ شماتیک مهره ها به همراه تصویر بسیار زیبایی از عضلات ابتدا تا انتهای ستون فقرات برای شما به نمایش در آمده است.

     نام لاتین عضلات به شکل زیبایی در طول آنها درج شده است.

     با امید این که مورد استفاده و عنایت قرار گیرد.

     یکی از راه هایی که  سالهاست  در  زمان  درد های  ستون  فقرات  توصیه   می شود٬ بستن گردن یا کمر به وسیله بریس نرم یا سخت می باشد.

     نکته اینجاست که فرد استفاده کننده ممکن است به صورت موقت از کاهش درد خود اضهار رضایت نماید اما با توجه به مکانیزم این کاهش درد که همانا ایجاد فاصله فیزیکی بین مهره ها و شل کردن عضلات اطراف ستون فقرات (پاراورتبرال)می باشد٬ در ادامه می تواند فرایند ضعف و کاهش تون عضلانی را باعث شود. جالب اینجاست که در زمان بروز این دردها یکی از عوامل اصلی مهار کننده فرایندهای تشدید کننده آنها تقویت این عضلات می باشد.

     بستن تنها ۴۸ ساعت عضلات اطراف گردن و کمر می تواند تون عضلانی را تا یک سوم کاهش دهد که این امر خصوصاْ در درد های ناشی از آرتروز یا دیسک بین مهره ای فاجعه بار است.

     با ادامه استفاده از بریسها و کولارهای ستون فقرات و روند کاهش تون عضلانی در محل مربوطه ٬ راه های عصبی منطقه فعال شده و با کاهش ارتباط عصبی این محل با سیستم  مغزی ٬  فرایندهای جبرانی در بخشهای   دیگر ستون  فقرات  اعمال  می شوند و اینجاست که روند دفورمیتی (تغییر شکل) در ستون فقرات   شدت می یابد. این یک سیکل معیوب است که می تواند به ترتیب کلیه واحدهای عصبی عضلانی فقرات را درگیر نموده و کاهش ارتفاع بین مهره ها و آرتروز را تشدید نماید.

     استفاده از این بریس ها و کولارها به همراه داروهای شل کننده عضلانی و مسکن ها و استراحتهای بیش از حد اکثر ۲ هفته نه تنها کمک شایان توجهی نمی نمایند حتی می توانند مشکلات را به معذلات بدل نمایند.

     در روند التهاب بین مهره ها ناشی از دیسک بین مهره ای یا آرتروز٬ نکته اصلی حفظ تون عضلانی و قدرت واحد عصبی عضلانی است.لذا برنامه های استاندارد ورزشی و حرکات اصلاحی می توانند بخشی اصلی از این مهم را عهده دار شوند . کاهش وزن در افراد چاق به همراه پیاده روی نرم نیز بسیار با اهمیت می باشند.