یکی از راه هایی که  سالهاست  در  زمان  درد های  ستون  فقرات  توصیه   می شود٬ بستن گردن یا کمر به وسیله بریس نرم یا سخت می باشد.

     نکته اینجاست که فرد استفاده کننده ممکن است به صورت موقت از کاهش درد خود اضهار رضایت نماید اما با توجه به مکانیزم این کاهش درد که همانا ایجاد فاصله فیزیکی بین مهره ها و شل کردن عضلات اطراف ستون فقرات (پاراورتبرال)می باشد٬ در ادامه می تواند فرایند ضعف و کاهش تون عضلانی را باعث شود. جالب اینجاست که در زمان بروز این دردها یکی از عوامل اصلی مهار کننده فرایندهای تشدید کننده آنها تقویت این عضلات می باشد.

     بستن تنها ۴۸ ساعت عضلات اطراف گردن و کمر می تواند تون عضلانی را تا یک سوم کاهش دهد که این امر خصوصاْ در درد های ناشی از آرتروز یا دیسک بین مهره ای فاجعه بار است.

     با ادامه استفاده از بریسها و کولارهای ستون فقرات و روند کاهش تون عضلانی در محل مربوطه ٬ راه های عصبی منطقه فعال شده و با کاهش ارتباط عصبی این محل با سیستم  مغزی ٬  فرایندهای جبرانی در بخشهای   دیگر ستون  فقرات  اعمال  می شوند و اینجاست که روند دفورمیتی (تغییر شکل) در ستون فقرات   شدت می یابد. این یک سیکل معیوب است که می تواند به ترتیب کلیه واحدهای عصبی عضلانی فقرات را درگیر نموده و کاهش ارتفاع بین مهره ها و آرتروز را تشدید نماید.

     استفاده از این بریس ها و کولارها به همراه داروهای شل کننده عضلانی و مسکن ها و استراحتهای بیش از حد اکثر ۲ هفته نه تنها کمک شایان توجهی نمی نمایند حتی می توانند مشکلات را به معذلات بدل نمایند.

     در روند التهاب بین مهره ها ناشی از دیسک بین مهره ای یا آرتروز٬ نکته اصلی حفظ تون عضلانی و قدرت واحد عصبی عضلانی است.لذا برنامه های استاندارد ورزشی و حرکات اصلاحی می توانند بخشی اصلی از این مهم را عهده دار شوند . کاهش وزن در افراد چاق به همراه پیاده روی نرم نیز بسیار با اهمیت می باشند.